ଭୁବନେଶ୍ଵର,୨୭/୦୨:ଇଣ୍ଡିଆନ ଚାମ୍ବର ଅଫ୍ କର୍ମସ ପକ୍ଷରୁ ଏଚ୍ଆର ଲିଡରସିପ୍ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଯାଇଛି। ବିକଶିତ ଓଡିଶା ୨୦୩୬ ଓ ୨୦୪୭ ସାକାର କରିବା ମାନବ ସମ୍ବଳ ବିକାଶ ଦିଗରେ ଆମେ ସଙ୍କଳ୍ପବଦ୍ଧ ଶୀର୍ଷକ ନେଇ ଏଥିରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଥିଲା। ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥି ଭାବେ ବାଚସ୍ପତି ସୁରମା ପାଢୀ ଯୋଗଦେଇ କହିଥିଲେ ଯେ ସରକାର ଓଡିଆ ଅସ୍ମିତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେଉଛନ୍ତି। ଆଜି ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଗତିଶୀଳ ରାଜ୍ୟ ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହୋଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମର ରାଜ୍ୟ ଗଠନର ଶହେ ବର୍ଷ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଓଡିଶା ୨୦୩୬ ର ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ପାଖକୁ ଯାଉଛୁ, ଏବଂ ଭାରତ ୨୦୪୭ର ଜାତୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସହିତ ନିଜକୁ ସମନ୍ୱିତ କରୁଛୁ। ଆମେ ଆମର ବିକାଶମୂଳକ ଯାତ୍ରାର ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଠିଆ ହୋଇଛୁ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ କେବଳ ଭିତ୍ତିଭୂମି, ଶିଳ୍ପ କିମ୍ବା ନିବେଶ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ଏହା ଆମର ଲୋକମାନଙ୍କ – ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଭା, ସ୍ଥିରତା, ନବସୃଜନ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ମୂଳ ଉତ୍ସ ହୋଇଛି। ଓଡିଶା ସରକାର ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ମାନବ ପୁଞ୍ଜି ବିକାଶ ଏହି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ କେନ୍ଦ୍ରରେ ରହିଛି। ଲୋକଙ୍କ ଦକ୍ଷତା, ସାମର୍ଥ୍ୟ, ନେତୃତ୍ୱ ସମ୍ଭାବନା ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ନିବେଶ ନକରି ଆର୍ଥିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସ୍ଥାୟୀ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ। ଆମର ବିକାଶ ରଣନୀତି ନିଯୁକ୍ତି, ଉଦ୍ୟୋଗିତା ଏବଂ ସାଂସ୍ଥାଗତିକ ଉତ୍କର୍ଷତାକୁ ଶାସନରେ ସମନ୍ୱିତ କରି ଓଡ଼ିଶାର ଜନସଂଖ୍ୟାଗତ ଲାଭାଂଶକୁ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଜନସଂଖ୍ୟାଗତ ଲାଭରେ ପରିଣତ କରିବା ପାଇଁ ଡିଜାଇନ୍ କରାଯାଇଛି। ଡିଜିଟାଲ୍ ଶାସନ ଏବଂ ସଂସ୍ଥାଗତ ସୁଦୃଢ଼ୀକରଣ ମଧ୍ୟ ଆମର ରୋଡମ୍ୟାପ୍ର ପ୍ରମୁଖ ସ୍ତମ୍ଭ। ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସଂଗଠନ ଆବଶ୍ୟକ। ଏଥିପାଇଁ ନୈତିକ ନେତୃତ୍ୱ, ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ଏବଂ ନିରନ୍ତର ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି ଆବଶ୍ୟକ। ନୀତି ଉତ୍ପାଦକତା ଏବଂ ସୁଯୋଗରେ ପରିଣତ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ସରକାର ଏବଂ ଶିଳ୍ପ ମଧ୍ୟରେ ସହଯୋଗ ଆବଶ୍ୟକ। ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରତିଭା ଅଛି। ଓଡ଼ିଶାର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଅଛି। ଓଡ଼ିଶାର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଅଛି। ଏକତ୍ର, ଏକ ମିଶନ ଅଧୀନରେ, ଆମେ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଗଠନ କରିପାରିବା ଯାହା ଆର୍ଥିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୃଢ଼, ସାମାଜିକ ଭାବରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ସମ୍ମାନିତ କରିପାରିବ।
ଆଇସିସି ଓଡିଶା କାଉନ୍ସିଲର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ରାଜୀବ ସାହୁ ସ୍ବାଗତ ଭାଷଣ ଦେଇ କହିଥିଲେ ଯେ ସରକାର ଏବଂ ଶିଳ୍ପ ମଧ୍ୟରେ ଗଠନମୂଳକ ଆଲୋଚନାରେ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅବଦାନ ଦେଇଆସିଛି। ଅର୍ଥନୈତିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ନେତୃତ୍ୱକୁ ଆକାର ଦେବା ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଉଦ୍ୟୋଗ ଅଭିବୃଦ୍ଧିକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଇସିସି ଭାରତର ବ୍ୟବସାୟିକ ଇକୋସିଷ୍ଟମକୁ ମଜବୁତ କରିବା ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏହି ମାଇଲଖୁଣ୍ଟକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ, ବିକଶିତ ଓଡ଼ିଶା ୨୦୩୬ ଆଡକୁ ଓଡ଼ିଶାର ପରିବର୍ତ୍ତନକାରୀ ଯାତ୍ରା ଅପେକ୍ଷା ଆଉ କୌଣସି ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ସମନ୍ୱୟ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ଆମ ରାଜ୍ୟର ଶତବାର୍ଷିକୀ ବର୍ଷ ୨୦୩୬ ଆଡକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି। ଭାରତର ୨୦୪୭ ଆକାଂକ୍ଷା ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଆମେ ସ୍ବୀକାର କରୁଛୁ ଯେ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଏବଂ ନିବେଶକୁ ଦୃଢ଼ ନେତୃତ୍ୱ, ଦକ୍ଷ ପ୍ରତିଭା ଏବଂ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ଏଚଆର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂରକ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ।
